ENFERMIDADE CONXÉNITA Á DOR

É unha enfermidade hereditaria pouco frecuente, heteroxénea clínicamente que pertence a un grupo de neuropatías hereditarias-autosómicas. Esta patoloxía afecta ao sistema nervioso autónomo, que é o que regula a presión sanguínea, a recuencia cardíaca, o suor, o sistema sensorial nervioso e a habilidade para sentir a dor e a temperatura. 

Caracterízase pola interpretación anormal dos estímulos dolorosos. A sensibilidade ante a dor vese afectada pola disminución de pequenas fibras que trasmiten a dor (fibras amielínicas e mielínicas). Debido a este defecto nas fibras o estímulo non se trasmite correctamente ao SNC (sistema nervioso central). As veces esta enfermidade inclúe disfunción anatómica e anhidrosis.

Nas persoas con esta enfermidade o tacto e a sensibilidade a frío, calor e presión é totalmente normal. Sen embargo, non reaccionan ante estímulos dolorosos. As persoas que padecen esta enfermidade teñen unha esperanza de vida baixa, é dicir, morren de xóvenes, debido a traumatismos e lesións varias.